اثربخشی درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر ضربه بر نشانگان ضربه‌ی عشق و علائم افسردگی در دانشجویان با تجربه ضربه‌ی عشق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 دانشیار روان شناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

3 دانشیار روان شناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

چکیده

مقدمه: ضربه‌ی عشق می‌تواند ماشه‌چکان پریشانی روان‌شناختی قابل‌توجهی مانند افسردگی، نشانگان ضربه‌ی عشق و اختلال در عملکرد روزمره باشد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (اکت) متمرکز بر ضربه، بر نشانگان ضربه‌ی عشق و علائم افسردگی در دانشجویان دارای تجربه ضربه‌ی عشق انجام شد.

روش: روش پژوهش، شبه‌آزمایشی، از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون – پیگیری 3 ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل دانشجویان دارای تجربه ضربه‌ی عشق دانشگاه‌های شهر کرمانشاه در سال 1403 بود. به روش نمونه‌گیری در دسترس، ۲۸ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. از پرسشنامه نشانگان ضربه‌ی عشق و پرسشنامه افسردگی بک (ویرایش دوم) در سه بازه زمانی (پیش‌آزمون، پس از مداخله و پیگیری) استفاده شد. گروه آزمایش ۱۰ جلسه درمانی ۷۵ دقیقه‌ای بر اساس پروتکل اکت متمرکز بر ضربه (هریس، ۲۰۲۱) دریافت کردند. داده‌ها با تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر زمان و اثر تعامل زمان * گروه روی متغیرهای وابسته در سطح 001/0 و برای گروه در سطح 05/0 معنادار است. آزمون پس‌تعقیبی بنفرونی برای مقایسه میانگین‌ها نشان داد که تفاوت میانگین‌ها در گروه آزمایش در مراحل پیش‌آزمون – پس‌آزمون و پیش‌آزمون – پیگیری به لحاظ آماری معنادار است(05/0p<). اما در مرحله پس‌آزمون- پیگیری معنادار نیست (05/0p>).

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که اکت متمرکز بر تروما می‌تواند به عنوان رویکردی مؤثر برای کاهش نشانگان ضربه‌ی عشق و علائم افسردگی در افراد دارای تجربه‌ی ضربه عشق، مورد استفاده روان‌درمانگران قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of Trauma-Focused Acceptance and Commitment Therapy on Love Trauma Syndromes and Depressive Symptoms in Students with a History of Love Trauma

نویسندگان [English]

  • Ali Parvandi 1
  • Ezzatolah Ahmadi 2
  • Reza Abdi 3
  • Rahim yousefi 2
1 Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran.
2 Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran
3 Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Love trauma can act as a trigger for significant psychological distress such as depression, love trauma syndrome, and impaired daily functioning.

Objective: The present study aimed to evaluate the effectiveness of trauma-focused ACT on love trauma symptoms and depressive symptoms in students with experience of love trauma.

Method: The research followed a quasi-experimental design with a pretest-posttest and three-month follow-up, including a control group. The statistical population consisted of university students in Kermanshah who had experienced love trauma in 2024. Using convenience sampling, 28 participants were selected and randomly assigned to experimental and control groups. Love Trauma Syndrome Inventory and Beck Depression Inventory-II were administered at three time points: pretest, posttest, and follow-up. The experimental group received ten 75-minute sessions of trauma-focused ACT based on Harris's (2021) protocol. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA).

Results: The results indicated that the effects of time and the time × group interaction on the dependent variables were significant at the 0.001 level, while the effect of group was significant at the 0.05 level. The Bonferroni post-hoc test for comparing means showed that the difference in means in the experimental group at the pre-test - post-test and pre-test - follow-up stages was statistically significant (p < 0.05). But it is not significant at the post-test follow-up stage (p > 0.05).

Conclusion: Based on the findings, it can be concluded that trauma-focused ACT can be utilized by psychotherapists as an effective approach to reduce love trauma syndromes and depressive symptoms.

کلیدواژه‌ها [English]

  • depressive symptoms
  • love trauma symptoms
  • trauma-focused ACT