رابطه بین تجربه های آسیب زای دوران کودکی با سلامت روان با نقش میانجی راهبردهای مقابله ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

موسسه آموزش عالی راهبرد شمال

چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین تجربه‌های آسیب‌زای دوران کودکی و سلامت عمومی با نقش میانجی راهبرد‌های مقابله‌ای بود.

روش‌: روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی موسسات غیرانتفاعی شهر رشت در سال تحصیلی 1402-1401 بود. نمونه‌ای به حجم 173 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌های سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ)، ترومای کودکی برنستاین و همکاران (CTQ) و راهبردهای مقابله‌ای لازاروس و فولکمن (CSQ) را تکمیل نمودند. برای تحلیل داده‌های آماری از ضریب همبستگی پیرسون و مدل تحلیل مسیر و نرم‌افزارهای SPSS و AMOS، استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد آسیب عاطفی و غفلت عاطفی مستقیماً بر راهبردهای مقابله‌ای و سلامت عمومی تأثیر داشت، درحالی‌که آسیب جسمی و جنسی فقط بر سلامت عمومی و غفلت جسمی، تنها بر راهبردهای مقابله‌ای تأثیر داشت. همچنین، مقابله هیجان‌مدار، رابطه بین آسیب عاطفی و سلامت عمومی را میانجی‌گری می‌کرد، اما مقابله مسئله‌مدار نقش میانجی نداشت. راهبردهای مقابله‌ای هیجان‌مدار و مساله‌مدار نقش میانجی معناداری بین غفلت عاطفی و غفلت جسمی با سلامت عمومی داشتند، و به‌طور مستقیم بر سلامت عمومی تأثیر داشتند.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج می‌توان گفت، تجربه‌های آسیب‌زای دوران کودکی با میانجی‌گری راهبردهای مقابله‌ای، توانسته است سلامت عمومی دانشجویان را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، مداخلات روان‌شناختی که به تقویت راهبردهای مقابله‌ای پرداخته و به کاهش اثرات منفی آسیب‌های کودکی کمک کنند، می‌توانند نقش مؤثری در بهبود سلامت عمومی دانشجویان ایفا کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Relationship Between Traumatic Childhood Traumatic Experiences and Mental Health with the Mediating Role of Coping Strategies

نویسندگان [English]

  • fatemeh pooragha roodbardeh
  • hanieh vahabi mashhoor
Rahbord shomal Institute of Higher Education
چکیده [English]

Introduction: The study aimed to investigate the relationship between childhood traumatic experiences and general health with the mediating role of coping strategies.

Method: The research used a descriptive-correlation path analysis method. The statistical population consisted of undergraduate students from non-profit institutions in Rasht city in 2022-2023 academic year. 173 students were selected by cluster random sampling to complete Goldberg's General Health Questionnaire (GHQ), Bernstein et al.'s Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), and Lazarus and Folkman's Coping Strategies Questionnaire (CSQ).Pearson correlation coefficient, path analysis model, and SPSS and AMOS software were used to analyze statistical data.

Results: The results showed that emotional neglect and emotional abuse had a direct effect on coping strategies and general health, whereas physical and sexual abuse only affected general health. Additionally, physical neglect influenced only coping strategies. Moreover, emotion-focused coping mediated the relationship between emotional abuse and general health, while problem-focused coping did not have a mediating role. Both emotion-focused and problem-focused coping strategies significantly mediated the relationship between emotional and physical neglect with general health and had a direct impact on general health.

Conclusion: Based on the results, it can be said that childhood trauma experiences can affected collegians' genera health through the mediation of coping strategies. Therefore, psychological interventions that aim to strengthen coping strategies and reduce the negative effects of childhood adversities can play an effective role in improving the general health of university students

کلیدواژه‌ها [English]

  • Traumatic childhood experiences
  • Coping strategies
  • General health